Srila Bhaktivinoda Thakur, dünyadaki bütün insanların, Sri Chaitanya Mahaprabhu’nun Harinam Sankirtan [Krishna'nın kutsal adlarının toplu söylenmesi] bayrağı altında toplanacağını söyleyen saf adanmışlık öncüsüdür. Srila Bhaktivinoda Thakur çok sayıdaki yazıları vasıtasıyla, sahte yorumlar ve yanlış tanıtımlarla yıpranan adanmışlık uygarlığı akımını canlandırarak bir rönesans başlatmıştır.

O, adanmışlık yaşamı sürmek için, Yüce Tanrı’nın saf adanmışlarının hizmetine tam teslimiyeti [saranagati] savunmuş ve bu amaçla kitaplar, dualar, şiirler ve Sansrit, Bengali, Hindi, İngilizce ve diğer dillerde büyük bir yorumlar ırmağı oluşturmuştur. Bu eserler gerçek adanmışlar tarafından kutsal metin kabul edilerek el üstünde tutulmaktadır. Onun sunuş tarzı genelde analitik, sade ve çekiciydi. Kişiyi materyalizme, kurtuluşa ve boşluğa vs., çeken karmaşık felsefe ve doktrinlerin [karma, jnana, sunya-vada, vs.] gerçek adanmışlık özlemi duyanlar tarafından terk edilmesi gerektiğini öğretti; yine de, evrensel açıdan bakıldığında böylesi ‘cazip’ baştan çıkarıcıların, içten olanı içten olmayandan ayırt etmeye yaradığını belirtti. Böylece dünyadaki zeki varlıkların kaçınılmaz olarak Sri Chaitanya Mahaprabhu tarafından verilen ve herkesi kendisine çeken tanrısal aşk yolunun değerini anlayacakları öngörüsünde  bulundu.

Srila Gaura Kisora Das Babaji Maharaj’ın öğrencisi olan Srila Bhakti Siddhanta Saraswati Goswami Thakur Prabhupad, hem Srila Bhakti Rakshak Sridhar Maharaj’ın, hem de Srila A.C.Bhaktivedanta Swami Prabhupad’ın Ruhsal rehberiydi.

Srila Bhakti Siddhanta Prabhupad, Gaudiya Math’ın Mutlak Gerçeğe tam teslimiyeti öğreterek bütün insanlık için saygınlık abidesi olduğunu anlatmıştır. Özellikle transandantal edebiyat alanındaki yayın faaliyetinde aktif rol oynamıştır, konulara ve detaya hakimiyeti bilgisinin üstünlüğünü kanıtlar. Krishna bilinci konuşmalarında saf adanmışlık niteliklerini her şeyin üzerinde tutarak devrim yaratmıştır ve vahyolunmuş kutsal metinlere bağlı kalarak Vaishnava Tridanda-Sannyas [adanmışlık yaşamının vazgeçmişlik mertebesi] ilkelerini belirleyen kişi de odur.

Srila Bhakti Siddhanta, 1930′lu yıllarda Hindistan’da altmış dört Gaudiya Math kurdu ve Lord Chaitanya ile Sri Sri Radha-Krishna’nın birbirinden  farksız olduğunu savundu.

Acılar içindeki yanılgı dünyasının yararı için, Lord Chaitanya’nın öğretilerini bir an önce yayma duygusu, şu ifadesinde tartışmasız olarak kanıtlanır: “Bütün dünya alev alev yansa da söndürmeya çalışarak zaman harcamayın. Bütün gereksinimler yalnızca Krishna’ya hizmet ederek karşılanabilir.”

Srila Sridhar Maharaj’dan övgü:   Dıştan arslan gibi olduğu halde içsel olarak çok, çok tatlıydı — ama bu onun sadece iç tatlılığı olarak gözlenebilirdi. O, dıştan bakıldığında, aşk yoluna ihtişam, huşu ve saygıyla eğiliyordu, oysa hedefi Vrindavan’ın sade ve güzel İlahi Aşkıydı ve bu aşkın temelini dünyada atarken içinde bulunduğu ruh hali aynı bir arslanınki gibiydi. O ayrıldıktan sonra yaşamını bir slokada anlattım:

nikhila-bhuvana-maya-chinnavicchinna-karttri

vibudha-bahula-mrgya-mukti-mohanta-dhattri

sithilita-vidhi-ragaradhya-radhesa-dhani

vilasatu hrdi nityam bhaktisiddhanta-vani

“O ilk adımıyla, sömürü boyutunu bir anda ikiye böldü ve ikinci adımıyla farklı bilginlerin kurtuluşa, özgürlüğe yönelik birbirinden değişik kavramlarının muhasebesine bir son verdi. Üçüncü adımıyla, adanmış hizmetin katı ve zor yasalarını ve kurallarını, İlahi Aşkın bir dokunuşuyla, en aza indirdi: O kalpten gelen İlahi Aşk akışının her şeyin özü olduğu görüşünü oluşturarak  Radha-Govinda’ya hizmet etme yoluyla, transandantal aşk ülkesinin  bu boyuta inmesini sağladı. O Radha Govinda’ya hizmetin en üstün kazanç oluşunu temsil eder. Onun hikâyesi budur.